Już w 1738 r. Szwajcar Daniel Bernoulli zastosował metodę różnicy ciśnień do pomiaru przepływu wody opartą na pierwszym równaniu Bernoulliego. Później Włoch GB Venturi badał zastosowanie rurek Venturiego do pomiaru przepływu i opublikował wyniki swoich badań w 1791 r.
W 1886 roku Amerykanin Herschel wykorzystał rurki Venturiego do skonstruowania praktycznego urządzenia pomiarowego do pomiaru przepływu wody.
Na początku i w połowie wieku pierwotne zasady pomiaru stopniowo dojrzewały, a ludzie nie ograniczali się już do pierwotnych metod pomiaru, lecz zaczęli prowadzić nowe badania.
W latach 30. XX wieku istniała metoda pomiaru przepływu cieczy i gazów za pomocą fal dźwiękowych, ale nie poczyniła ona większych postępów aż do II wojny światowej. Dopiero w 1955 r. wprowadzono przepływomierz Maxona wykorzystujący metodę cyklu dźwiękowego do pomiaru przepływu paliwa lotniczego.
Po latach 60. XX wieku nastąpił rozwój przyrządów pomiarowych w kierunku precyzji i miniaturyzacji.
Wraz z szybkim rozwojem technologii układów scalonych, ultradźwiękowe (falowe) przepływomierze z technologią pętli synchronizacji fazowej są również szeroko stosowane. Szerokie zastosowanie mikrokomputerów jeszcze bardziej poprawiło możliwości pomiaru przepływu. Na przykład, laserowe przepływomierze Dopplera mogą przetwarzać bardziej złożone sygnały po użyciu mikrokomputerów.
